من و پسرم آریا

من راه را بلد نیستم تو یادم بده هیچ نمی دانم تو یادم بده راه گم کرده ام تو یادم بده ...

مثل هر روز، بلافاصله بعد از برگشتن از کار و صرف ناهار ، استکان چایی رو بر می دارم و باهم می ریم توی اتاقش، اول اون چایی رو که از هر انرژی زایی بیشتر دوستش دارم رو می خورم که خدای نکرده خمار و خواب آلود نشم از چند ماه قبل یه سری مقوای رنگی گرفته بودم برای اهدافی پراکنده و نه چندان معین، رفتم آوردمشون و بساط قیچی و چسب و مداد و ... رو ریختیم تو اتاق، من کار خودم رو می کردم و اون هم آزاد هر کاری خودش می خواست . شروع کردم روی مقوا ها مربع و دایره و مثلت کشیدن بدون خط کش و با هر وسیله ای که دور و برم افتاده بود، اون هم گاهی من رو نگاه می کرد و سوال می پرسید یا توی بازی خودش غرق بود و با چیزهای که ریخته بود هر لحظه برای خودش سرگرمی ای درست می ...

پسرم این روزها به شدت درگیر وارد کردن تجربه های جدیدتر به زندگیت هستم احساس می کنم موتور فعالیتهام خاموش شده و حالا وقتش رسیده که از استراحت بیرون بیاد احساس می کنم تو ظرفیت خیلی بالائی داری که بتونی از همه ساعاتی که در پیش هم هستیم ، استفاده کنی، تو به من یاد بدی و من به تو زنگ هشدار به خودم چند روزیست که به صدا درآمده ، نمی خوام دچار روزمرگی بشم خوبه که همه مدل زندگی رو تجربه کنی، این دو ماه اخیر و بعد از ورودمون به خونه جدید بیشترین تجربه های تو ، بازی با بچه های دیگه و بودنت با اطرافیان بوده اینکه اینقدر عاشق دائی جونت هستی و اون این مدت بیشتر به تو سر میزنه با دائی هر جوری که بخوای و هر بازی ای که بخوای رو انجام می دی، اینکه ا...

یادمه بچه که بودم خیلی به مادرم وابستگی داشتم اگر در طول روز متوجه می شدم که بدون من بیرون رفته یعنی یواشکی بیرون رفته و من رو نبرده تا خود لحظه برگشتنش گریه می کردم، نمی دونم این ترس از جدایی و دیگه ندیدنش از کی در من شکل گرفته بود، شاید از دو سالگی وقتی که یک ماه بدون مادرم توی بیمارستان نمازی شیراز بستری بودم! به خاطر سنگ کلیه ای که اصلا وجود نداشت !!! یا به خاطر بستری های زیاد مادرم توی بیمارستان و جدا شدنش از ما !!! در هر صورت یادمه که شب ها وقتی می خوابیدم باید حتما به مامان می چسبیدم و حتی اجازه نداشت که روش رو برگردونه و همیشه باید به همون پهلویی می خوابید که به طرف صورت من بود و اگر نصف شب بیدار می شدم و چرخیده بود اینقدر نزدیک...

سلام پسرک ما از دو سال و نیمگی برنامه خوابش روی 12 ساعت بیداری و 12 ساعت خواب تنظیم شد، چون صبحها وقتی حتی ساعت 10 صبح بیدار میشد تا 6 عصر نمی خوابید اما من به علت خستگی و خواب آلودگی زیاد، ساعت 6 هم شده حاضر بودم بخوابه تا کمی استراحت کنم اما وقتی ساعت 8 بیدار می شدم در حالیکه شب شده خیلی به هم می ریختم در نظر می گرفتم که من توی این چند ساعت تا انتهای شب هم باید ساعاتی رو اختصاصی با آریا باشم و هم ظرفهای ناهار رو بشورم و هم به فکر ناهار فردا باشم که قطعاً انجام درست همه اینها با هم توی اون چند ساعت محدود امکان پذیر نبود ، از طرفی بابا خسته به خونه می اومد و نیاز داشت که زودتر بخوابه در حالیکه من و آریا سرحال بودیم و این نا هماهنگی بین ا...

سلام صبح طیق معمول ساعت 6 بیدار شده بودیم و شب مثل جنازه طبق معمول ساعت 12 به رخت خوابمون رفته بودیم و باز طبق معمول آریا جان داشت آخرین شیرجه هاش رو رومون می رفت و ما رو از وجودش مستفیض می کرد، به پنجره نگاه می کرد که با وجود داشتن پرده نور ماه کمی اون رو روشن کرده بود و من طبق معمول هر شب می گفتم : بسم الله الرحمن الرحیم - شب به خیر پسرم -خواب های خوب ببینی گفت الان شبه ؟ گفتم بله دیگه مامان الان شبه وقته خوابه گفت؟ نــه شب نیست، روووزه و من با یه صدای آرومی شروع کردم : یکی بود یکی نبود، یه پسر کوچولویی بود ( مامان می خوای قصه من رو بگی؟ ب له ) یه پسر کوچولویی بود که خیلی ماه و ستاره ها رو دوست داشت ، یه شب خیلی خسته بود ، به م...

سلام این چند مدتی که گذشت دوران پر از فراز و نشیبی برای ما بود بیماری که پشت سر گذاشتم و زحمت های خیلی زیادی که به همسرم دادم فراموش نشدنی هست و از همه مهمتر و عجیب تر اینکه آریا به محض خونه نشین شدن من حالات و رفتاراش تغییر کرد بسیار بد اخلاق و بهانه گیر و نق نقو شده بود، و به یک باره تبدیل به یه فرد دیگه ای شده بود، ناراحت کننده بود برام و توان انجام دادن کاری رو هم نداشتم، بعد از گذشت یک ماه و کمی رو به راه شدنم سعی کردم کمی از مادریهام رو به حالت قبل بر گردونم و در توانم باهاش باشم، تو اون شدت گرما عصرها اون رو می بردم پائین تا توی کوچه دوچرخه سواری کنه، برای منی که هر قدمم همراه با درد بود، کنترلش توی کوچه سخت بود اما خیلی دلم ب...